#adalet

Bir konudaki hislerimiz, arzu ve temayüllerimiz ne olursa olsun gerçek değişmez. Kanun insan hislerinin, öfke ve hırslarının elinde oyuncak olamaz.

Çoğunluk her zaman ve istisnasız olarak azınlığın haklarını çiğnemiştir.

Mevcut koşulların kötülüğünü fark eden her kimse, onları ifşa etmek için sesini yükseltmek ve böylece insanların gözlerini açmakla görevlidir.

Adalet, bir demircinin elindeki güçlü çekiç gibi asılıydı dünyamızın üstünde. Bir süre demircinin havada kalan kolu, beklenmedik bir anda, hem de büyük bir güçle örsün üzerine iniverirdi.

Almanların bu savaşı kazanmasının anlamı neydi o zaman.? Tanrı'nın gözünden bakıldığında madem iki tarafta cinayet işliyordu, o zaman ikisinin de savaşı kaybetmesi daha anlamlıydı.

Tamam, bugüne kadar dualarımın karşılığını bu dünyada görmüş değildim ama bunlar muhakkak ki cennette yani adaletin kanun olduğu yerde gözden kaçmayacaktı.

Ne yağmurun, ne rüzgârın, ne de ateşin işlenen suçların izlerini silemeyeceğine inanılırdı. Adalet, bir demircinin elindeki güçlü çekiç gibi asılıydı dünyamızın üzerinde.

İnsan olmak ne kadar onurlu bir şeydir. İnsan kendi savaşını taşır hep içinde. Kendi adaletini kendisi yerine getirirken de kazanan ya da kaybeden yine kendisidir.

Adalet, saf ve masum birinin kafasına inmeden önce durmasını da bilen güçlü bir elin tuttuğu koca bir balyoz gibi asılı dururdu dünyanın üstünde.

Beni asıl şaşırtan, onun gibi, hayat boyu sayısız dua edip pek çok günü bağışlanan bir adamın, önemsiz bir günahkar gibi hastalık çekmesiydi.

Adalet, bir demircinin elindeki güçlü çekiç gibi asılıydı dünyamızın üstünde.

Dünyada öyle çok haksızlık vardı ki!

Haksızlığa karşı çıkmak gerekliydi.

Suriye hükümetinin işlediği suçu kimse inkar edemez. Suriye rejiminin aralıksız olarak kimyasal silah kullanımının, uluslararası hukuk ve mutabakata vardığı taahhütler için açık bir ihlal teşkil ettiğini inkar etmenin imkanı yok. Bu suçu işleyenlerden mutlaka hesap sorulmalı.

Yeryüzünün meyvelerinin her canlıya ait olduğunu ve yeryüzünün bir kişiye ait olmadığını unutmuşsanız kayıpsınızdır.

Yasa kalkanı altında ve adalet adına işlenenden daha büyük bir tiranlık yoktur.

İyi yasalar daha iyisini getirirler; kötü olanlarsa daha kötülerini.

Çocuklarını ancak mutsuz etmek için dünyaya getiren bir kimseye, sevecen, cömert ve adil bir baba denilebilir mi?

Eskiden hayvan kurban eden insanlar, onları birer hayvan olarak görmezlerdi. Hatta bizim tiksintiyle karşıladığımız hayvanları biçimsel olarak mahkûm eden ve cezalandıran şu Ortaçağ bile onlara bizden daha yakındır. Ortaçağ’da hayvanları suçlamak onları onurlandırmak anlamına geliyordu. Günümüzdeyse onları adam yerine koymayarak, hiç muamelesi yapıyor ve bu düşünceden yola çıkarak kendileriyle “insanca” ilişkiler kurmaya kalkışıyoruz! Artık onları kurban etmiyor ve cezalandırmadığımız gibi, bununla gurur duyuyoruz. Oysa bunun nedeni onları evcilleştirmiş olmamızdır. Daha da kötüsü onları insana özgü bir adalet anlayışından çok, toplumsal iyilikseverlik ve şefkat hatta cezalandırma ve ölümden çok, kasaplık et olarak yok etmeye ve deney hayvanı olarak öldürmeye lâyık gördüğümüz bir dünyaya ait varlıklar hâline getiriyoruz.

Adalet sistemi bir devlet için gerekliliktir.

İyi ölmek, yanlışla yaşamaktan iyidir (...) ölümden korkan hayatın tadını kaybeder; hakikat her şeyin üstesinden gelir, ölüm üstesinden gelir, çünkü ona hiçbir zorluk çıkmaz, adaletsizlik dayatılmaz.

Adalet, hükûmetin sonu. Sivil toplumun sonu. Elde edilene kadar ya da takipte özgürlüğün kaybolmasına kadar her zaman takip edilecekti.

Eşit hakları koruyan eşit yasalar… sadakat ve ülke sevgisinin en iyi garantisi.

Adalet devletin amacıdır.